Indonesian personnel in the KM

[Mark C. Jones]

Can someone please point me toward reliable sources concerning the KM's use of Indonesian personnel? I am particularly interested in learning about the immediate post World War II years. From what I have learned so far, Indonesian personnel began to leave the KM in 1945 and the KM did not attempt to recruit more Indonesians to replace those men who left the navy. Indonesians still in the KM by 1949 were given a choice about whether to transfer to the new Indonesian armed forces or remain in the KM. Some men from the Moluccan islands remained on duty with the KM, the last retiring in the 1960s.

I seek sources in the Dutch or English languages about Netherlands naval policy regarding its Indonesian personnel, preferably published items such as books and articles. If you prefer I can also be reached via private message though the DutchFleet site.

Thank you,

Mark C. Jones

[j.sprong]

In Dutch:

De meeste Nederlanders zullen Molukkers in Nederland onmiddellijk associëren met hun vaders of opa’s die in het KNIL dienden. Maar weinigen weten dat er ook een kleine groep marine-Molukkers was. Die is vrij geruisloos in de Nederlandse samenleving opgegaan. Ook journalist Herman Keppy (met zelf Molukse ‘roots’) noteerde dat in zijn boekje ‘De laatste inlandse schepelingen. Molukkers in dienst van de Koninklijke Marine 1915-1965’ (Amsterdam 1994).

Als de Japanners in 1942 Nederlandsch-Indië binnenvallen, bestaat een derde van het marinepersoneel in Indië uit autochtone bewoners van het eilandenrijk. Op de schepen van de Koninklijke Marine krijgen zij veel minder betaald dan Nederlanders van gelijke rang en slapen zij apart van de Hollanders in het ‘inlands verblijf’.
Pas na de oorlog worden de verhoudingen gelijkgetrokken. Dan zijn honderden gesneuveld in de strijd of omgekomen in krijgsgevangenschap en een deel is overgelopen naar de strijdkrachten van de Indonesische republiek.
In 1951 en 1952 komen de laatste honderd van deze schepelingen naar Nederland.
Het zijn Molukkers die gedwongen zijn naar Nederland te komen als gevolg van de proclamatie van de Zuidmolukse Republiek. Terecht gaat alle aandacht voor Molukkers in de jaren na de aankomst in Nederland naar het onrecht aangedaan aan de vierduizend ex-KNIL-militairen, die tegelijkertijd arriveren.
Deze soldaten worden door de legerleiding ontslagen en onder slechte omstandigheden in kampen gehuisvest.
Maar hoe vergaat het de ‘marine-molukkers’ ondertussen en wie zijn die ‘inlandse’ of ‘inheemse’ schepelingen eigenlijk?

Bron: Herman Keppy. http://www.hermankeppy.com/index.php?id=boeken


Uitgeverij Focus (1994),
ISBN: 90-72216-56-3
boek alleen nog antiquarisch verkrijgbaar.

Het boek:

schepelingen.jpg

[Mark C. Jones]

Thank you for this suggestion. Yes, the Keppy book is a very good source!

[j.sprong]

Thank you for this suggestion. Yes, the Keppy book is a very good source!

Are you already familiar with this book

[Mark C. Jones]

Yes, I obtained a copy some time ago. It is frequently suggested to me when I seek advice about sources on this topic.

[Gadila]

I have a web site with memoirs, which may interest you primarily about Dutch Indonesians like my father who served during WW2 in England after escaping the Japanese invasion. Although not Moluccan but rather mainland Indos who served in the Navy, OZD, MLD and RNLAF on the Homefront for a country they had never set foot in.

dutchindonesianmemoirs.com

Yours Raydhk.

[Mark C. Jones]

Thank you, Gadila, for pointing me toward your website!

Mark C. Jones

[j.sprong]

In 1951 kwamen ruim 3.500 Molukse militairen met hun gezinnen (samen zo’n 12.500 mensen) naar Nederland. Ze hadden aan Nederlandse kant gevochten en stonden zacht gezegd niet in een goed blaadje in Indonesië, dat zich net van het koloniale juk had vrijgevochten.
In de meeste gevallen ging het om militairen die dienst hadden gedaan in het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger (KNIL). Zij werden in Nederland gedemobiliseerd. Ze zouden hier slechts tijdelijk verblijven, heette het, maar dat liep anders. Er was echter ook een kleine groep Molukse militairen die in Indië had gediend bij de marine. In Nederland zetten deze mannen hun loopbaan voort bij de Koninklijke Marine.
In 1953 kwamen dertien marine-Molukkers met hun gezinnen naar Loosdrecht. De mannen werkten onder meer in het toenmalige Marine Opleidingskamp in Hilversum, net buiten Loosdrecht, en vanuit het marinehaventje in Nieuw-Loosdrecht. Veel marine-Molukkers werden later uitgezonden naar Nieuw-Guinea en de West.

De meeste Nederlanders zullen Molukkers in Nederland onmiddellijk associëren met hun vaders of opa’s die in het KNIL dienden. Maar weinigen weten dat er ook een kleine groep marine-Molukkers was. Die is vrij geruisloos in de Nederlandse samenleving opgegaan. Ook journalist Herman Keppy (met zelf Molukse ‘roots’) noteerde dat in zijn boekje ‘De laatste inlandse schepelingen. Molukkers in dienst van de Koninklijke Marine 1915-1965’ (Amsterdam 1994).

Al in Indië was er een tegenstelling geweest tussen de twee groepen Molukse militairen. En in Nederland, schrijft Keppy, was een belangrijk verschil dat de Molukse KNIL-kinderen opgroeiden in ‘Ambonnezenkampen’ en de marine-kinderen tussen Nederlanders. Dat de marine-kinderen het Nederlands veel beter beheersten, zorgde ervoor dat zij op school niet de problemen ondervonden die KNIL-kinderen wel hadden. Inmiddels, noteert Keppy, zijn de verschillen veel minder en zijn ‘de Molukse achtergrond en lotsverbondenheid belangrijker dan het onderscheid tussen marine en KNIL’.

[Paul Joosten]

Toen ik in 1975 mijn EMV kreeg in MOKH waren daar nog (toen voor mij) opvallend veel Molukkers bij de vaste bemanning. Zo kreeg ik daar o.a. les handvuurwapens van sergeant-geschutskonstabel Salampessi. Hij kwam op zijn opvallend lichtgroene fiets naar zijn werk vanuit de toenmalige Hilversumse nieuwbouwwijk Kerkelanden.