Mededeling

Collapse
No announcement yet.

uitspraken raad voor de scheepvaart

Collapse
X
 
  • Filter
  • Tijd
  • Show
Clear All
new posts

  • uitspraken raad voor de scheepvaart

    Het lijkt mij wel op zijn plaats om hier de uitspraken raad voor de scheepvaart te publiceren. Je kunt er altijd iets nuttigs van opsteken. Bij deze uitspraak nummer 12-2010.

    Mochten er leden zijn die een bepaalde uitspraak willen zien dan stuur mij ff een telegram, dan zoek ik de betreffende uitspraak op


    Groet
    Geert
    --
    (611.6 KB)
    Bijgevoegde Bestanden
    [b]Concordia res parvae crescunt![/b]

  • #2
    Re: uitspraken raad voor de scheepvaart

    Ben je ook in de gelegenheid om 'Uitspraken van de Raad' etc van voor WOII te leveren bv het jaar 1923. MVG Gerard
    In time of War, but not before,
    God and the Sailor we adore ashore.
    Buth when War is over and Peace remitted,
    God is forgotten and the Sailor quited.

    Reactie


    • #3
      Re: uitspraken raad voor de scheepvaart

      Helaas, die zijn niet gedigitaliseerd, dus alleen schriftelijk opvraagbaar

      mvg
      Geert
      [b]Concordia res parvae crescunt![/b]

      Reactie


      • #4
        Re: uitspraken raad voor de scheepvaart

        Ik heb wel een uitspraak van de nederlandse marine raad omtrent Hr. Ms Jacob van Heemskerk, deze bijgevoegd


        --
        (24.3 KB)
        Bijgevoegde Bestanden
        [b]Concordia res parvae crescunt![/b]

        Reactie


        • #5
          Re: uitspraken raad voor de scheepvaart

          Uitspraak van de Raad voor de Scheepvaart inzake de aanvaring van het Nederlandse vissersvaartuig "Ora et Labora" ZK 5, vissende op de Noordzee, met het ten anker liggende Nederlandse marineschip Hr. Ms. "Willemstad"




          --
          (15.2 KB) willemstad_3.jpg
          Bijgevoegde Bestanden
          [b]Concordia res parvae crescunt![/b]

          Reactie


          • #6
            Re: uitspraken raad voor de scheepvaart

            verdagen "Noordam"

            --
            (112.1 KB)
            Bijgevoegde Bestanden
            [b]Concordia res parvae crescunt![/b]

            Reactie


            • #7
              Een stukje uit "Trouw", van 22 januari 2012, handelende over het voorval in # 6, met gezagvoerder Joop Herlé.

              De kapitein heeft een bijzondere positie aan boord van een cruiseschip. Een enkele gezagvoerder stijgt het ontzag van de passagiers wel eens naar het hoofd. Joop Herlé kent het verschijnsel. Ook hij veroorzaakte een ongeval.
              Op zalm zou ze gaan vissen. Eén van de vele excursies waarmee de passagiers van cruiseschip de Noordam in Alaska werden vermaakt.

              De vrouw van de kapitein zat in één van de visboten die een groep Amerikanen naar volle zee bracht. "Toen de hostess zei wie ze was, werd er 'the captain's wife' gefluisterd. Het was ooh en aah", vertelt haar man, voormalig cruiseschipkapitein Joop Herlé.
              Zijn vrouw Connie, een Rotterdamse, net als hij, vertelde hem het verhaal later die dag. "De passagiers hadden haar behandeld alsof ze een zeldzame diersoort was." Maar de kapitein zelf, zo ontdekte Herlé, is 'een soort halfgod'.
              In 1996 en 1997 was hij de hoogste in rang op de Noordam, een 214 meter lang cruiseschip met plaats voor 1200 passagiers. De trots van Holland Amerika Lijn voer in Alaska en het Caribische gebied. Florida, Mexico, de Caymaneilanden, bijna altijd mooi weer en kreeft bij de lunch.

              De gezagvoerder die vanaf 1970 op ferry's tussen Nederland en Engeland had gependeld, was in een indrukwekkende wereld beland. Tweemaal daags luxe maaltijden, een goed salaris, volop vrouwelijke aandacht en een hoog aanzien. Geen musical, dans of toneeluitvoering waarbij hij niet zijdelings betrokken werd.
              Eens per week schoof hij 's avonds aan bij passagiers die door de rederij werden aanwezen. "Dat vonden ze belangrijk. Die mensen moesten dan gefêteerd worden." Een keer dineerde hij met de chirurg van Ronald Reagan. En dan was er die keer dat hij aanschoof bij een gezin dat 'nog nooit een mes en vork had vastgehouden'. "Zij aten normaal uit de magnetron voor de televisie. Ze waren enorm onder de indruk. Voor mensen die niet vaak op zo'n schip komen kan alle pracht en praal heel imponerend zijn."
              Herlé was hun held, de man met de gouden strepen, de baas van het schip. Het gedrag van de Italiaanse kapitein Schettino kan hij in dat licht bezien wel een beetje begrijpen. "Niet dat ik zo'n zeemansgroet zou brengen. Dat is uitzonderlijk, maar ik kan me wel in hem verplaatsen. Bij enkele gezagsvoerders stijgt het wel eens naar het hoofd, waardoor ze denken dat ze alles kunnen en mogen wat van een ander niet zal worden geaccepteerd. Ik hoorde daar misschien ook wel even bij. Mijn vrouw vond daarom al vrij snel dat ik moest stoppen. Ze zei: 'Je raakt verpest voor het leven.' Als ik thuis was, haalde ik mijn neus op voor het eten. Ik was verwend. Niet dat mijn vrouw niet kon koken. Begrijp me niet verkeerd, hoor. Ze is lid van de Zeeuwse kookclub."
              Vrijwillig stoppen, was niet nodig voor Herlé. Net als Schettino, beiden varend bij een dochteronderneming van het Amerikaanse Carnival, voer ook hij op een dag te dicht langs de kust. Langs die van het Mexicaanse schiereiland Yucatán in zijn geval. Het toeval wil dat ook hier een eilandje voor de kust lag: Cozumel.
              Het was een ruige zee, vertelt hij, en er stond een lucratieve excursie naar de wal gepland. Tweehonderd dollar zouden de passagiers betalen voor een dagje Mayacultuur.
              Vanwege het weer wilde de kapitein liever in de luwte van dat eiland wachten. Maar de directie had al eens glashelder gemaakt oponthoud niet te waarderen. Een half jaar eerder, bij de Nederlandse Antillen, werd het hem zwaar aangerekend dat hij de koers wijzigde voor een passagier met een hartaanval. De gederfde inkomsten door een geschrapte excursie werden van zijn jaarlijkse bonus afgetrokken.
              "Die bewuste dag dacht ik: 'Ik doe, ondanks het ruige weer, gewoon extra mijn best'." Maar alles zat tegen die ochtend. Herlé, een paar dagen eerder in allerijl ingevlogen vanuit de VS waar hij een stafmeeting in Seattle had bijgewoond, had 36 uur niet geslapen. "Ik moest samen met de eerste stuurman economy class terugvliegen. En dat terwijl ik 1.89 meter ben. Ik heb continu met mijn benen in mijn nek gezeten, kon geen oog dichtdoen." Hij meldde aan de rederij dat hij geen goede reisvoorbereiding had kunnen doen, maar dat werd genegeerd. Ondanks zijn slaapgebrek, moest hij de avond voor het ongeval dineren met de gasten.
              "Eigenlijk is dat niet slim. Bij de rederijen P&O (Brits red.) en Cunardline (Brits/Amerikaans red.) hebben ze daar een aparte kapitein voor, de zogeheten staff captain. Dat is een soort carnavalsfiguur. Maar die moet wel over alle papieren beschikken en is daarom een extra kostenpost. Dat wilden die Amerikanen beslist niet."
              En toen ging het ineens heel snel. Door een rekenfout van de derde stuurman, die hem een jaar later door de Raad voor de Scheepvaart aangerekend zou worden, botste de 33.000 ton grote Noordam op een rif. Een zware trilling ging door het schip, een manshoge stuurboordscheepsschroef brak, een schroefas verboog. Zeven miljoen dollar schade in een paar seconden. Hoewel het schip geen water maakte, restte de 1177 passagiers niets anders dan het vliegtuig terug naar huis te nemen.
              Een jaar later oordeelde de Raad (inmiddels opgegaan in de Onderzoeksraad voor Veiligheid) dat hij de derde stuurman beter bij het navigeren had moeten betrekken. Zijn vaarbevoegdheid werd, symbolisch, een week ingetrokken. De uitspraak was het einde van zijn korte cruisecarrière. Wanneer de rederij hem in dienst had gehouden, zou de verzekeringspremie fors stijgen, zo werd meegedeeld. De Noordam vaart nog steeds, sinds 2005 voor het Britse Thomson, onder de naam Thomson Celebration.
              Hij kijkt door het voorval anders naar de ramp in Italië. "Ik heb me er in eerste instantie enorm aan geërgerd dat die man gearresteerd werd terwijl nog niet duidelijk was wat de oorzaak van het ongeluk was. Oud-collega's denken daar net zo over. Je vaart zo'n schip als een team. De stuurman heeft zelfs de plícht om in te grijpen als hij denkt dat de kapitein een fout maakt. Mij werd het aangerekend dat ik mijn stuurman niet voor een simpele rekenfout had weten te behoeden. Maar ik ga toch ook niet elke ochtend opnieuw uitleggen wat stuurboord en wat bakboord is?"
              Hoewel Herlé aanvankelijk geneigd was om het voor Schettino op te nemen, is dat gevoel nu weg. "Hoe meer we te horen krijgen, hoe absurder het wordt. Een zeemansgroet brengen door dicht langs de kust te varen, dat deden wij nooit. Maar er gebeuren wel gekke dingen. "Ik heb wel eens een enorme olietanker dichtbij gepasseerd op zee en toen ik met de verrekijker goed de brug in kon kijken, zag ik niemand op de brug. In de luchtvaart wordt elk bijna-ongeval kundig gerapporteerd, in de scheepvaart nog niet. Mijn Nederlandse baas zei voor de rechtszaak aanvankelijk nog zoiets. Hij zei: 'Duizend keer gaat het goed, maar bij jou ging het één keer mis.'"
              Herlé bleef varen tot zijn pensioen in 2001. Hij ging werken bij Stena Lines, de ferry van Nederland naar Engeland, zijn oude liefde. Maar met minder luxe. "Dan zit je met vrachtwagenchauffeurs. Die komen hun cabine niet uit. Geen diners meer dus."
              Vriendelijke groet, Hans.

              "Om de kracht van het anker te voelen moet men de storm trotseren". (Pas als je iets ernstig meemaakt, weet je op wie je kan vertrouwen).

              Reactie

              Working...
              X